بخش چهارم؛ «واژه نامه اوپانیشاد»

۱۸۷

اوپانیشاد چیست ؟

اوپانیشادها یا ودانتا از کهنترین متون مینوی آئین هندو هستند که به دوره برهمایی بازمی گردند.

اوپانیشادها تأثیر شگرفی بر فلسله و دین هندو داشته و مفاهیم باطنی این آئین را بیان نموده اند.

در اوپانیشاد می اموزیم که «عمل صالح» و «لذت جویی» دو امر جداگانه هستند.

اقتضای مصلحت عالیه هر فردی آن است که از میان این دو گزینه ، عمر خود را صرف توجه به عمل صالح کرده و هدفی متعالی و معنوی را در زندگی مدّنظر قرار دهد.

هوش عالی تر از حواس است و مافوق هوش وجود واقعی است و مافوق وجود واقتی عقل بزرگ است و در فوق آن وجود غیبی است.

بالاتر از وجود غیبی ، ذاتی است که محیط بر کل است و بی نشان است.

کسی که به ادراک این مرحله دست یابد ، جاودانه می شود.

اوپانیشاد (Upanishad) به معنی نزدیک کسی نشستن است و علم الهی (چون مریدان برای تعلیم علوم الهی در خدمت و نزدیک مرشدان خود می نشستند، این کلمه اصلاح شد) ، نام عمومی متونی است که در تفسیر و بیان معانی پنهانی «ودا» ها نوشته شده و آنها را سرچشمه مکتبهای فلسفی «ودانتا» و «سانکهیا» می شمارند.

مهم ترین بخش های اوپانیشادها عبارتند از :

ایشیا اوپانیشاد

آیتاریا اوپانیشاد

کنا اوپانیشاد

پراشنا اوپانیشاد

کاتها اوپانیشاد

مونداکا اوپانیشاد

چوندوگیا اوپانیشاد

 

مجموعه آموزه های : دکتر سیدمصطفی آزمایش

پخش : اندیشکده سما

انتشار : چرخ سیمرغ 

 

View this post on Instagram

 

واژه نامه اوپانیشاد

A post shared by چرخ سیمرغ (@charkhe_siimorgh) on

در همین رابطه بیشتر بخوانیم : 

بخش نخست ؛ «از خود به خود با خود!»

بخش دوم ؛ «در جستجوی خدا»

بخش سوم ؛ «برون فکنى یا پراندن جان از چله کمان دل»