طرح ادامه حصر دکتر نورعلی تابنده و سرکوب دراویش در گزارش ۴۸ صفحه ای وزارت خارجه آمریکا

86

طرح ادامه حصر دکتر نورعلی تابنده و سرکوب دراویش به«عنوان یکی از بزرگترین سرکوبهای اقلیتهای مذهبی در دهه اخیر»، در گزارش ۴۸ صفحه ای وزارت خارجه آمریکا

وزارت خارجه ایالات متحده گزارشی در مورد ایران منتشر کرد که به گفته مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا، در برگیرنده «وسعت رفتارهای مخرب رژیم ایران در داخل و خارج از مرزها، در آستانه ۴۰مین سالگرد انقلاب اسلامی» است.

این گزارش در همان روزی منتشر شده‌است که آقای پومپئو، و همچنین دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری و جان بولتون، مشاور امنیت ملی کاخ سفید، تهران را هدف انتقادهای شدید خود قرار دادند.

گزارش وزارت خارجه آمریکا ۴۸ صفحه است و هفت فصل را در بر می‌گیرد. این هفت فصل با عنوان‌های «حمایت از تروریسم»، «برنامه موشکی»، «فعالیت‌های مالی غیرقانونی»، «تهدید علیه دریانوردی»، «تهدید علیه امنیت مجازی»، «نقض حقوق بشر» و «سوءاستفاده در حوزه محیط زیست» از یکدیگر جدا شده‌اند.

در این گزارش و فصل مربوط به «نقض حقوق بشر» توسط رژیم ایران به سرکوب گسترده دراویش گنابادی به عنوان یکی از «بزرگترین سرکوبهای اقلیتهای مذهبی دهه اخیر در ایران» به نقل از سازمان دیده بان حقوق بشر اشاره شده است.

این گزارش به ادامه حصر خانگی آقای دکتر نورعلی تابنده قطب ۹۱ ساله دراویش گنابادی و تشدید فشارها بر ایشان و همچنین زندانی کردن بیش از ۳۰۰ نفر از دراویش، به قتل رساندن محمد راجی و تشکیل دادگاهی فرمایشی برای محمد ثلاث و اعدام وی بدون توجه به ادله و اسناد وکیلش پرداخته است.

در بخش دیگری از این گزارش بازداشت وکیل محمد ثلاث، خانم زینب طاهری و همچنین خانم نسرین ستوده وکیل و فعال حقوق بشر که در ارتباط با پرونده دراویش فعال بود، و به روشنگری در مورد وضعیت پرونده آنها می پرداخت، مورد بررسی قرار گرفته است.

متن این بخش از گزارش ۱۸ صفحه ای وزارت خارجه آمریکا به شرح زیر است:

حکومت ایران نقض آزادی مذهب را مستقیما با آزار و اهانت به اقلیت های مذهبی، به ویژه اقلیت های مذهبی که در قانون اساسی جمهوری اسلامی به رسمیت شناخت نشده اند ادامه میدهد.

رژیم ایران جوامع مذهبی اقلیت مانند بهائیان، مسیحیان، یهودیان، زرتشتیان، مسلمانان سنی و صوفی، را مورد آزار و اذیت و تبعیض و زندان ناعادلانه قرار می دهند.

نظام حاکم بر ایران آزار و اذیت دراویش گنابادی را افزایش داده است ،امسال حداقل ۳۰۰ نفر از دراویش را به خاطر اعتراض مورد بازداشت خودسرانه قرار داده . در دادگاهاى ناعادلانه براى آنها احکام طولانی مدت زندان، شلاق و تبعید صادر کرده اند. سازمان دیده بان حقوق بشر سرکوب دراویش گنابادی را به عنوان «یکی از بزرگترین سرکوب ها علیه اقلیت مذهبی در ایران طی این دهه» معرفی کرده است.

دکتر نورعلی تابنده، رهبر معنوی ۹۱ ساله دراویش گنابادی همچنان تحت بازداشت خانگی قرار دارد.

سایر اقلیت های مذهبی همچنان در معرض رفتار خشن قرار دارند. مسیحیان، به ویژه اوانجلین و نوکیشان مسیحى بیشتر مورد بازداشت قرار گرفته و زندانى شده اند. به عنوان مثال، در ماه ژوئیه ۲۰۱۸، کشیش یوسف ندرخانی، رهبر مسیحی و رهبر کلیسای خانه، همراه با سه عضو گروه خود، به اتهام “تجمع علیه امنیت ملی” و سازماندهی کلیساهای خانگی و موعظه «مسیحیت صهیونیستی» به حکم دادگاه به ۱۰ سال حبس محکوم شده اند.

دوره ای بی نظیر: بخشی از فعالیت های نابود کننده رژیم ایران | ۳۷

بنا بر گزارشات، مردم ایران با سرکوب های حکومتی مواجه هستند، از جمله قتل، دستگیری های خودسرانه و شکنجه در بازداشت، و به طور معمول منع از ساختن خانه های عبادى .

بهائیان به دلیل اعتقاداتشان به مجازات های سنگین برای اعضای رهبری آنها، دسترسی محدود به آموزش و پرورش عمومی، استخدام، مصادره اموال، بستن کسب و کار و بی سوادی و تخریب گورستان ها، مورد آزار و اذیت شدید قرار میگیرند. در ژوئیه ۲۰۱۸، ۶۷ شهروند بهائی در ایران زندانی بودند.

اتهاماتی که در دادگاهها ایران مطرح می شود به طور منظم بدون استانداردهای قانونی کشور است و همچنین تعهدات بین المللی برای تضمین دادرسی عادلانه از جمله دسترسی به مشاور حقوقی و پروسه تجدید نظر معتبر وجود ندارد.

رژیم ایران دائما تلاشها برای دفاع از آزادیهای فردی را با اقداماتی از جمله محدود کردن دسترسی به وکلا و به طور خاص هدف قرار دادن وکلاى حقوق بشر از بین می برد.

به عنوان مثال، در ماه ژوئن ۲۰۱۸، رژیم وکیل برجسته حقوق بشر، نسرین ستوده و زینب طاهری را که به طور منظم از طرف وکلایشان فعالیت می کردند را بدون ارائه شواهدی، با این عنوان که فعالیت آنها امنیت ملی کشور را به خطر انداخته است، بازداشت کردند.

در مثال دیگری، در ماه ژوئن ۲۰۱۸، رژیم ایران به صورت شتاب زده ای محمدثلاث از دراویش گنابادی را به اتهام قتل سه افسر پلیس اعدام کرد.

محاکمه محمد ثلاث، محاکمه ای بود که در آن تنها دلیل برای محکوم کردن وی، “اعترافی” بود که گفته شده این اعتراف از محمد ثلاث تحت شکنجه گرفته و در تلویزیون دولتی ایران پخش شده است. لازم به ذکر است که مقامات ایرانی محمد ثلاث را از دسترسی به وکیل، قبل یا در طی محاکمه ممنوع کرده بودند.